نقش تراکم استخوان در میزان موفقیت ایمپلنت
نکته مهم و تعیین کننده موفقیت ایمپلنت را مى توان در تشخیص اولیه تراکم استخوان ناحیه کاشت ایمپلنت دریافت.تراکم استخوان رابطه مستقیم با استحکام و دوام استخوان دارد. فاکتور مقدار نیروى وارد به استخوان توسط ایمپلنت و ارزیابى کیفیت استخوان در مراحل اولیه طرح درمان که شامل تعداد ایمپلنت، ابعاد (طول و قطر ) ایمپلنت، طرح (استوانه اى ، مخروطى ) ایمپلنت، انتخاب راه مناسب جراحى، زمان جوش خوردن ایمپلنت به استخوان و نوع پروتز باید بررسى و تعیین گردد.
مشاهدات تحقیقاتى در مورد نقش تراکم استخوان در ایمپلنت
تحقیقات گوناگون نشان مى دهد که در استخوان با پوکى بالا، درصد موفقیت را پایین مى آورد. میزان موفقیت در ناحیه قدامى فک پایین نسبت به قدامى فک بالا ١٠ درصد بیشتر است. میزان موفقیت در ناحیه خلفى پایین کمتر از قدامى پایین است. کمترین میزان موفقیت در ناحیه خلفى بالاست. میزان ماندگارى طولانى مدت ایمپلنت بیشتر به تراکم استخوان بستگى دارد تا به موقعیت کاشت ایمپلنت درمجموع به این نتیجه مى رسیم که تراکم استخوان در نواحى خلفى کمتر از نواحى قدامى است.
علت گوناگونى تراکم استخوان:
استخوان هم مثل دیگر ارگان ها بستگى به مقدار، ویتامین و هورمون ها و نیرو هاى مکانیکى قابل تغییر و متفاوت استدو نوع استخوان متراکم (cortical) و اسفنجى ( trabecular) در فک انسان وجود دارد که در تغییرات با مدلینگ و ریمدلینگ ( ساختن و تحلیل رفتن ) در طول زمان ابعاد متغیرى را به خود مى گیرند.
از مباحث بالا نتیجه مى گیریم که مهمترین عامل تحلیل استخوان، وارد نشدن نیروى هاى مکانیکى از ریشه به استخوان فک است که مدت زمان بیشتر، تحلیل بیشترى دارد؛ و در مقابل استخوانى که نیروى مناسب را داشته باشد تراکم خوبى نیز دارد. براى کم کردن نیرو بر روى استخوان از طریق ایمپلنت باید ملاحضات زیر را نظر گرفت، بعبارتى استرس روى ایمپلنت باید کاهش یابد. یکى از راه هاى کاهش استرس، نوع پروتزى است که انتخاب مى کنیم ، مثلا اگر تراکم استخوان کم است سطح جوندگى را کم کنیم ، دندان هاى اضافى انتهایى گذاشته نشود ، سطح پروتز را کوتاه تر بگیریم ، اور دنچر فانکشن را کم مى کند. در مورد مسیر وارد کردن فشار به ایمپلنت ، هر چه اباتمنت زاویه دار تر باشد ، فشار به تمام ناحیه اطراف استخوان به صورت مساوى تقسیم نمى شود لذا باعث تحلیل استخوان درس متى مى شود که استرس بیشترى دارد و تعداد ایمپلنت بیشتر، نیرو ها را به نواحى مختلف پراکنده مى کند
طول ایمپلنت:
از فاکتور هاى دیگرى است که در استخوان با تراکم هاى متفاوت باید فرق کند به عنوان مثال در استخوان D4 ایمپلنت بلندتر و حتى اگر نیاز به سینوس لیفت داشته باشد باید انجام گیرد و در مورد دیگر نوع استخوان ها حداقل ها باید رعایت شود مثلا در استخوان D1 طول ۱۰میلیمتر و استخوان D2 طول ۱۲میلیمتر ، D3 طول ۱۴میلیمتر مناسب است در استخوان هاى باتراکم کم قطر از اهمیت بیشترى برخوردار است در حالیکه دراستخوان هاى با تراکم بالا طول مهمتر است و در استخوان هاى با تراکم بالا شکل رزوه ها اگر v باشد بهتر است در حالیکه در استخوان با تراکم کم ، شکل رزوه ها مربعى باشد بهتر است
برای درک بهتر این موضوع با تعیین وقت اینترنتی، دکتر دانش تیموری متخصص ایمپلنت کلینیک دانا پاسخگوی سوالاتتان خواهد بود.
from WordPress http://ift.tt/2nsV3ok
via کلینیک دنداپزشکی دانا
نظرات
ارسال یک نظر